Reizen vakantie in eigen land

Tot rust komen in de Ardennen

Ik wou écht nog eens een weekend weg, gewoon even weg van huis. De Ardennen zouden nooit mijn eerste keuze zijn. Ik ben er zoveel met mijn ouders en de scouts geweest, ik heb het allemaal al wel gezien.

Tot vriendlief blijft doorduwen. De Ardennen of niks. Nu ja, als het zo zit…

Au bord de la source

Via booking.com hebben we deze unieke bed and breakfast gevonden te Soy. Zoals altijd waren we wat laat met het boeken van onze verblijfplaats. Zo missen we soms plaatsen die we graag hadden willen doen, toch komen we daardoor op plaatsen waar nog niet eerder iemand is geweest. Zo ook met Au bord de la source.

KTH_3166

Kris en Siska weten hoe ze hun gasten moeten ontvangen. De warmte die ze uitstralen zie je ook in de inrichting van de kamers terug. Geen sobere kamers, elk detail is met zorg uitgekozen, aangepast en met liefde gerenoveerd.

Ook al kwamen me pas rond 23u00 aan, namen ze toch de tijd om met ons door te kamer te gaan en alles met trots te tonen.

Het was ook absoluut geen probleem dat we ons ontbijt pas rond 10u00 wilden nuttigen omdat we zo graag nog eens een keer konden uitslapen. Waarvoor dank. Het ontbijt was standaard maar toch met de nodige details.

Appelsap vers geperst met appels vanuit de tuin. You got me there. Zie, dan kan mijn dag al niet meer stuk. Of het nu gezond is of niet.

Pistolets, koffiekoeken, yoghurt met blauwe bessen, een eitje zoals jij het wil. Vers gemaakte confituur. Kaas en hesp. Ik heb ook altijd zo’n probleem als er teveel op tafel ligt om te kiezen. Hier was het gewoon perfect, van alles een beetje ‘proeven’ en vooral genieten.

“Wat hadden jullie in gedachten om vandaag te doen?” kregen we als vraag. Met m’n mond vol pistolet en bosbessenconfituur (schoon zicht) keek ik ietwat verbijsterd terug. Zo ver hadden we nog niet nagedacht. Een lange stevige wandeling in het bos, dat was ons plan. Zo gezegd zo gedaan. Vlakbij de b&b lag een mooie wandelroute door het bos waar we enkele uren gestapt hebben zonder andere wandelaars tegen te komen.

Middageten waren we niet op voorzien, en er was in de buurt niets open. Dan maar bij het bakkertje op de hoek een stokbrood en wat charcuterie kopen. Beetje picknicken is altijd fijn.

’s Avonds gingen we eten in Durbuy. Sinds Coucke daar de plak zwaait is het er naar mijn mening nog toeristischer geworden dan voordien. Dat hebben we niet aan ons hart laten komen en in één van de vele restaurants hebben we dan ook genoten van een everzwijnstoofpotje.

Soms moet het niet meer zijn. Beetje wandelen, beetje eten, beetje drinken.

Haha doei.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s